Lyrics: Plain White T - Hey There Delilah lyrics
Hey there Delilah
What's it like in New York City?
I'm a thousand miles away
But girl tonight you look so pretty
Yes you do
Time Square can't shine as bright as you
I swear it's true
Hey there Delilah
Don't you worry about the distance
I'm right there if you get lonely
Give this song another listen
Close your eyes
Listen to my voice it's my disguise
I'm by your side
Oh it's what you do to me
Oh it's what you do to me
Oh it's what you do to me
Oh it's what you do to me
What you do to me
Hey there Delilah
I know times are getting hard
But just believe me girl
Someday I'll pay the bills with this guitar
We'll have it good
We'll have the life we knew we would
My word is good
Hey there Delilah
I've got so much left to say
If every simple song I wrote to you
Would take your breath away
I'd write it all
Even more in love with me you'd fall
We'd have it all
Oh it's what you do to me
Oh it's what you do to me
Oh it's what you do to me
Oh it's what you do to me
A thousand miles seems pretty far
But they've got planes and trains and cars
I'd walk to you if I had no other way
Our friends would all make fun of us
And we'll just laugh along because we know
That none of them have felt this way
Delilah I can promise you
That by the time we get through
The world will never ever be the same
And you're to blame
Hey there Delilah
You be good and don't you miss me
Two more years and you'll be done with school
And I'll be making history like I do
You know it's all because of you
We can do whatever we want to
Hey there Delilah here's to you
This ones for you
Oh it's what you do to me
Oh it's what you do to me
Oh it's what you do to me
Oh it's what you do to me
What you do to me.
Friday, February 22, 2008
Saturday, February 16, 2008
Active Member-Θα 'Θελα Να 'Μουν
Στίχοι
Θα 'Θελα Να 'Μουν
Θα 'θελα να' μουν μελάνι στην πένα του Καστοριάδη
και οργή πάνω στα μάτια του Πάμπλο,
γερασμένο σκυλί μπροστά απ' την πύλη του Άδη,
να γελάω και να θέλω τα σωθικά μου να βγάλω.
Να σας τη σπάω συνεχώς σαν τον Ραφαηλίδη,
αν γονατίζετε για κάποιο θεό,
να 'χα μια γλώσσα φαρμακωμένο λεπίδι,
αντί μια ψυχή ναυάγιο σε απέραντο βυθό.
Να 'μουν Εβραίος το '40 στη Θεσσαλονίκη
ή ένα κύμα μεγάλο πάνω στα ξερονήσια,
να 'στελνα πίσω τη ντροπή σ' αυτούς που ανήκει
και μια συγνώμη σ' αυτούς που χαθήκαν περίσσια.
Θα 'θελα σκλάβος να 'μουν με μαστιγιές στη πλάτη,
να κουβαλάω μάρμαρα του Παρθενώνα,
πεισματάρης μαθητής του Σωκράτη,
και τυφλός χριστιανός κάπου στον πρώτο αιώνα.
Στίχοι τούρκου ποιητή γραμμένοι σε λευκό κελί
και λίγο ελεύθερος στη χάση και στη φέξη,
να 'μουν αλλόθρησκου στο κούτελο φιλί
και το γέλιο το πικρό στο Πέραμα του Ξέρξη.
Να 'χα πάρει Ι 5 επί επταετίας,
να μην αντίκριζα μάτια προδομένα
κι από χέρι αριστερό άνευ αιτίας,
ψηφοδέλτιο άκυρο αλλαγής το '81.
Θα θελα να 'μουν μελωδία άγνωστη του Χατζηδάκη
και το επόμενο βιβλίο του Κοροβέση,
απ' τα ράσα αφορισμένος σαν τον Καζαντζάκη,
να παω μ' αθάνατους αν περισσεύει θέση.
Του 2004 να λείπω το Σεπτέμβρη,
θα πάρει η μπάλα πολλούς στο πουθενά,
τα ποντίκια θα χορεύουνε στ' αλεύρι,
γνωστή εικόνα εγώ θα πάρω τα βουνά.
Θα 'θελα να 'μουν όσα σκότωσες πριν από μένα,
δήθεν για μένα.
Θα 'θελα να 'μουν όσα σκότωσες πριν από μένα
και δεν είναι γραμμένα.
Θα 'θελα να 'μουν όσα σκότωσες πριν από μένα,
τα μυθοπαρμένα.
Θα 'θελα να 'μουν όσα σκότωσες πριν από μένα,
σειρά μου και μένα.
Θα 'θελα να 'μουν μετανάστης στο μεταγωγών,
μπάτσος αυτόχειρας που τέλειωσε ωραία.
Μια φωνή δυνατή που αναφέρεται απών,
έλληνας λοχαγός που δεν πήγε στην Κορέα.
Μια στιγμή από το όνειρο του Ρήγα
και ντοκουμέντο μυστικό από τη Βάρκιζα,
ένα τραγούδι καμπίσιο από κολίγα
και το δάφνινο στεφάνι θα στο χάριζα.
Θα 'θελα να 'μουν ψωμί και κουκούτσι από ελιά
δίπλα σε άδειο από νερό χρυσό κανάτι
που θα καθόταν στο λαιμό του βασιλιά
στο γάμο του λαού με το παλάτι.
να 'μουν η πρωτη διαγραφη απο το ΠΑΚ,
χαμένη μπάλα του γκολφ ξεμωραμένου εθνάρχη,
να 'μουνα σάτιρα σ' ένα κοινό γεμάτο τρακ
και τραγουδιάρης που να μη σέρνεται όπου λάχει
Να 'μουν η αντοχή του Ρένου του Αποστολίδη,
μια ιστορία αφηγημένη απ' τον Κατράκη?
θα 'θελα να 'μουν σ' αλάνα αυτοσχέδιο παιχνίδι
κι ισόβια κάθειρξη απλά για ένα γκαζάκι.
Του Κώστα Βάρναλη να ήμουν η "Καμπάνα"
και το πινέλο του Θεόφιλου στο αίμα,
Θα θελα να 'μουν όσα δε σου 'παν, μάνα,
μήπως και δε με γένναγες μέσα στο ψέμα.
Αφού είμαι άτυχος και δεν ξαναγεννιέμαι,
έφτιαξα μόνος μου κάτι να καυχιέμαι.
πηγή
Wednesday, February 06, 2008
Διακοπές στα Χανιά !!!
Το παρακάτω βίντεο το έφτιαξα με τα χεράκια μου και περιλαμβάνει εικόνες από το ξενοδοχείο που έμεινα το καλοκαίρι στα Χανιά.
Απολαύστε...
Το τραγούδι που ακούγεται είναι το " Πάμε Χαβάη " της Άλκιστις Πρωτοψάλτη (It's a Pitty)
Στίχοι
Στίχοι: Ελένη Μηλιώκα
Μουσική: Senneville-Toussaint & Leander Top & Pierr Baigorry
Πρώτη εκτέλεση: Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Λοιπόν έλα, στη μηχανή ανέβα
πάμε Χαβάη με μία ρόδα.
Αν είσαι σπίτι, τότε ετοιμάσου για Χαβάη.
Πάμε κάπου που δεν έχουμε πάει
μόνο μην κάτσουμε άλλο σπίτι.
Αν είσαι σπίτι, τότε ετοιμάσου για Χαβάη.
Πάμε κάπου που δεν έχουμε πάει
μόνο μη μείνουμε άλλο σπίτι.
Τρέξιμο, λογαριασμοί και δουλειά,
άγχος, ακρίβεια, χρέη, δανεικά,
πάντοτε συνωστισμός μεσ΄ το τραμ
και πάντα εκεί το κινητό χτυπά.
Να μαγειρέψεις το πρωί,
ν΄απλώσεις ό,τι έχει πλυθεί,
να σιδερώσεις, να μαζέψεις, να σκουπίσεις πριν να΄ρθει.
Μετά να πάμε στη λαϊκή κι έπειτα ΟΤΕ,νερό ,ΔΕΗ
για να πληρώσω-give me a break!
Αν είσαι σπίτι, τότε ετοιμάσου για Χαβάη.
Πάμε κάπου που δεν έχουμε πάει
μόνο μην κάτσουμε άλλο σπίτι.
Αν είσαι σπίτι, τότε ετοιμάσου για Χαβάη.
Πάμε κάπου που δεν έχουμε πάει
μόνο μη μείνουμε άλλο σπίτι.
Θέλω βόλτες, ταξίδια, γλυκά, φαγητά,
να ξαπλώσουμε μπρούμυτα στην αμμουδιά.
Θέλω στην παραλία ν΄ανάψω φωτιά,
κολύμπι ωρών στα ρηχά ή στα βαθιά.
Θέλω να μαυρίσω και να μείνω έτσι πάντα,
με τον Enrique Iglesias να χορέψω labanda.
N΄αρπάξω το μικρόφωνο από μία μπάντα
και να φωνάξω "Θεέ μου αμήν".
Λοιπόν έλα, στη μηχανή ανέβα.
Πάμε Χαβάη με μία ρόδα.
Πήρα θαλάσσιο στρώμα, δυο-τρία μαγιό ακόμα,
μπρατσάκια και πετσέτες μ΄ ωραίο χρώμα.
Άμα θες έχω και βατραχοπέδιλα ακόμα,
με 30 δείκτη προστασίας κρέμα για το σώμα.
Δεν ξέρω ακριβώς τι άλλο θα πρέπει
να πάρω αφού έμεινα μ΄ άδεια τσέπη.
Σταματώ και στην τράπεζα να δω αν έχει λεφτά μα
ξέχασα το pin!
Θωμά είσαι σπίτι; Γιατί σε παίρνω και μιλάει.
Αν τελικά θα πάμε στη Χαβάη,
τότε πάρε λεφτά απ' το σπίτι.
Ναι, Θωμά είσαι σπίτι; Γιατί σε παίρνω και μιλάει.
Αν τελικά θα πάμε στη Χαβάη
πάρε κι εσύ λεφτά απ' το σπίτι.
Απολαύστε...
Το τραγούδι που ακούγεται είναι το " Πάμε Χαβάη " της Άλκιστις Πρωτοψάλτη (It's a Pitty)
Στίχοι
Στίχοι: Ελένη Μηλιώκα
Μουσική: Senneville-Toussaint & Leander Top & Pierr Baigorry
Πρώτη εκτέλεση: Άλκηστις Πρωτοψάλτη
Λοιπόν έλα, στη μηχανή ανέβα
πάμε Χαβάη με μία ρόδα.
Αν είσαι σπίτι, τότε ετοιμάσου για Χαβάη.
Πάμε κάπου που δεν έχουμε πάει
μόνο μην κάτσουμε άλλο σπίτι.
Αν είσαι σπίτι, τότε ετοιμάσου για Χαβάη.
Πάμε κάπου που δεν έχουμε πάει
μόνο μη μείνουμε άλλο σπίτι.
Τρέξιμο, λογαριασμοί και δουλειά,
άγχος, ακρίβεια, χρέη, δανεικά,
πάντοτε συνωστισμός μεσ΄ το τραμ
και πάντα εκεί το κινητό χτυπά.
Να μαγειρέψεις το πρωί,
ν΄απλώσεις ό,τι έχει πλυθεί,
να σιδερώσεις, να μαζέψεις, να σκουπίσεις πριν να΄ρθει.
Μετά να πάμε στη λαϊκή κι έπειτα ΟΤΕ,νερό ,ΔΕΗ
για να πληρώσω-give me a break!
Αν είσαι σπίτι, τότε ετοιμάσου για Χαβάη.
Πάμε κάπου που δεν έχουμε πάει
μόνο μην κάτσουμε άλλο σπίτι.
Αν είσαι σπίτι, τότε ετοιμάσου για Χαβάη.
Πάμε κάπου που δεν έχουμε πάει
μόνο μη μείνουμε άλλο σπίτι.
Θέλω βόλτες, ταξίδια, γλυκά, φαγητά,
να ξαπλώσουμε μπρούμυτα στην αμμουδιά.
Θέλω στην παραλία ν΄ανάψω φωτιά,
κολύμπι ωρών στα ρηχά ή στα βαθιά.
Θέλω να μαυρίσω και να μείνω έτσι πάντα,
με τον Enrique Iglesias να χορέψω labanda.
N΄αρπάξω το μικρόφωνο από μία μπάντα
και να φωνάξω "Θεέ μου αμήν".
Λοιπόν έλα, στη μηχανή ανέβα.
Πάμε Χαβάη με μία ρόδα.
Πήρα θαλάσσιο στρώμα, δυο-τρία μαγιό ακόμα,
μπρατσάκια και πετσέτες μ΄ ωραίο χρώμα.
Άμα θες έχω και βατραχοπέδιλα ακόμα,
με 30 δείκτη προστασίας κρέμα για το σώμα.
Δεν ξέρω ακριβώς τι άλλο θα πρέπει
να πάρω αφού έμεινα μ΄ άδεια τσέπη.
Σταματώ και στην τράπεζα να δω αν έχει λεφτά μα
ξέχασα το pin!
Θωμά είσαι σπίτι; Γιατί σε παίρνω και μιλάει.
Αν τελικά θα πάμε στη Χαβάη,
τότε πάρε λεφτά απ' το σπίτι.
Ναι, Θωμά είσαι σπίτι; Γιατί σε παίρνω και μιλάει.
Αν τελικά θα πάμε στη Χαβάη
πάρε κι εσύ λεφτά απ' το σπίτι.
Saturday, January 26, 2008
Friday, January 18, 2008
ote commercial
ήμουν στο RPG και είχα φουλάρει στο mana, και πάτησα pause να τσεκάρω στο chat αν είχε έρθει το divx και κόλλησε.
τα'χασα όλα.
δοκίμασα CTRL+ALT+DEL αλλά το task manager είχε παγώσει.
....στη μάνα σου το είπες?
Tuesday, January 15, 2008
Αποκλειστικό: Το βίντεο του Ζαχόπουλου !!!
Sunday, January 13, 2008
Frankie Valli /The Four Seasons - Beggin' (Pilooski re-edit)
LYRICS
Put your lovin' hand out, baby
I'm beggin'
Beggin', put your lovin' hand out, baby
Beggin' you, put your lovin' hand out, baby
Ridin' high when I was king
Played it hard and fast cause I had everything
Walked away, wonderin' then
But easy come and easy go and it would end
I'm beggin' you, won't you give your hand out, baby
Beggin', put your lovin' hand out, baby
I need you to understand
That I tried so hard to be a man
The kind of man you'd want in the end
Only then can I begin to live again
An empty shell I used to be
Shadow of my life is hangin' over me
Broken man that I don't know
Will leave it standing, devil's dancing with my soul
Beggin' you, won't you give your hand out, baby
Beggin', put your lovin' hand out, baby
I'm fightin' hard to hold my own
No, I just can't make it all alone
I'm holdin' on, I can't fall back
Now that big brass ring is a shade of black
I'm beggin' you, give your hand out, baby
Beggin', won't you put your lovin' hand out, baby
Thursday, January 03, 2008
Urlaub auf Kreta !
Kreta, die Insel der Mythologie, der Gastfreundlichkeit, der wunderschönen Natur, lädt Sie ein, mit über 300 Sonnentagen eine wohlverdiente, unbeschwerte und wettersichere Ferienzeit zu genießen. Wir erlauben uns, Ihnen Ihr neues Urlaubsparadies vorzustellen. Im Westen der größten griechischen Insel, am Fuße der Weißen Berge, direkt am kilometerlangen Sandstrand, der durch seine besonders gute Wasserqualität schon mehrere Jahre mit der „Blauen Flagge“ ausgezeichnet wurde, 13 km außerhalb von Chania, im kleinen Ort Gerani, nähe Platanias, erwarten Sie die Caretta Beach Appartements.

Weitere Informationen HIER
Adresse: Chania Gerani Kydonias, Zipcode 73100, City Crete, GREECE
Telefone: +30 2821 0 61700
Fax: +30 2821 0 61033
caretcha@otenet.gr

Weitere Informationen HIER
Adresse: Chania Gerani Kydonias, Zipcode 73100, City Crete, GREECE
Telefone: +30 2821 0 61700
Fax: +30 2821 0 61033
caretcha@otenet.gr
Holidays in Crete !!!
Crete, the island of mythical King Minos, of hospitality and beautiful nature, invites you to spend your vacation time in a pleasant and calm way. Allow us to introduce you to your vacation paradise. In the western part of the biggest Greek island, in the footholds of the White Mountains, directly on the beach and about 13 km away from Chania, in Gerani village near Platanias, we welcome you at the Hotel Caretta Beach.

Click HERE for more details!!!
Address: Chania Gerani Kydonias, Zipcode 73100, City Crete, GREECE
Telephone: +30 2821 0 61700
Fax: +30 2821 0 61033
caretcha@otenet.gr

Click HERE for more details!!!
Address: Chania Gerani Kydonias, Zipcode 73100, City Crete, GREECE
Telephone: +30 2821 0 61700
Fax: +30 2821 0 61033
caretcha@otenet.gr
Διακοπές στη Κρήτη!
Για μαγευτικές και αξέχαστες διακοπές στα Χανιά σας προτείνουμε τον παρακάτω προορισμό:

Για περισσότερες πληροφορίες κάντε κλίκ ΕΔΩ!
Για επικοινωνία:
Διεύθυνση: Χανιά Γεράνι Κυδωνίας, ΤΚ 73100, Κρήτη, Ελλάδα
Τηλέφωνο: +30 2821 0 61700
Fax: +30 2821 0 61033
caretcha@otenet.gr

Για περισσότερες πληροφορίες κάντε κλίκ ΕΔΩ!
Για επικοινωνία:
Διεύθυνση: Χανιά Γεράνι Κυδωνίας, ΤΚ 73100, Κρήτη, Ελλάδα
Τηλέφωνο: +30 2821 0 61700
Fax: +30 2821 0 61033
caretcha@otenet.gr
Monday, December 31, 2007
Sunday, December 09, 2007
Μέρφι έηντ δατ γκρέητ...
Ο νόμος της σειράς
Αν περιμένεις σε σειρά και αποφασίσεις να πας στη δίπλα που κινείται πιο γρήγορα, είναι αποδεδειγμένο ότι αυτή που άφησες θα αρχίσει να κινείται πιο γρήγορα.
Εξήγηση: Είσαι πολύ βιαστικός. Γι'αυτό αλλάζεις και συνέχεια σειρά. Και όταν τρέχει η σειρά σου, δεν σου φαίνεται. Μόνο όταν τρέχουν οι άλλες συφιλιάζεις. Όχι οτι δεν υπάρχει περίπτωση να πας στην πιο αργή λωρίδα, αλλά αφού αλλάζεις συνέχεια λωρίδες θα φύγεις πάλι απο εκεί. Εκτός αν είσαι τόσο μαλάκας που πας στην αργή λωρίδα και μείνεις εκεί. Βασικά το να αλλάζεις συνέχεια λωρίδα, είναι το ρίσκ αβέρς του τάημ γουέηστ γουάηλ ντράηβην.
Ο νόμος του τηλεφώνου
Όταν καλείς, λάθος αριθμό ποτέ δεν είναι απασχολημένο.
Εξήγηση: Καλείς περισσότερες φορές λάθος απο όσες νομίζεις. Γιατί είσαι και μαλάκας. (εεεε... μα... πια...) το καλό είναι οτι όταν καλείς λάθος και δεν το σηκώνουν δεν το μαθαίνεις ποτέ. Βέβαια, (επειδή είσαι μαλάκας) όταν δεν το σηκώνουν παίρνεις δεδομένο οτι πήρες το σωστό νούμερο και ποτέ δεν ξαναδοκιμάζεις να πάρεις -μήπως- λεω -μήπως- είχες κάνει λάθος. Και όταν μετά βγείς με την Τασία και σου κάνει τις μπάλες τσουρέκια επειδή δεν την πήρες τηλέφωνο, άντε να τα μπαλώσεις. "-Μα,σε πήρα και δεν το σήκωνες...(με ποιόν μιλούσες μωρή @#$!@ανα;) -Μα δεν χτήπησε καθόλου (...πιο ηλίθια δικαιολογία δεν είχες ρε γύφτο;)
Ο νόμος της μηχανικής επιδιόρθωσης
Μόλις τα χέρια σου γεμίσουν με γράσο ή άλλο υλικό που λερώνει, θα σε πιάσει φαγούρα στη μύτη ή κάπου άλλου.
Εξήγηση: Όλοι οι άνθρωποι έχουν κάτι που θεωρούν σημαντικό για να ασχολούνται. Πες το ΠΑΟΚ, πες το WoW, πες το αργοκαλλιέργειες, πες το όπως θες. Το σίγουρο είναι ότι αυτο που ΔΕΝ θεωρούν σημαντικό είναι το ξύσιμο της μύτης. Γι' αυτό γίνεται και μηχανικά και ασυναίσθητα. Και έτσι δεν το παίρνουμε χαμπάρι. ΕΣΥ αγαπημένε αναγνώστη, πόσες φορές ξύστηκες χθες; Είδες, δεν ξέρεις να πεις. Επειδή δεν σου έκανε εντύπωση. Αν όμως δεν μπορείς να ξυστείς (λογω γράσου), τότε θα σε πειράξει και θα σου κάνει εντύπωση. Συμπέρασμα: Ξυνόμαστε πιο συχνά απότι νομίζουμε. (Στατιστική: 70% των αναγνωστών αυτής της παραγράφου κάπου ξύστηκαν κατα την ανάγνωσή της)
Ο νόμος του εργαστηρίου
Οποιοδήποτε αντικείμενο και αν πέσει, θα κυλήσει προς το λιγότερο προσιτό για εσένα μέρος.
Εξήγηση: Πάλι το ίδιο. Απλά όταν πέφτει κοντά, δεν μας πειράζει. Ή δεν μας κάνει εντύπωση.
Ο νόμος του λεωφορείου
Όταν είσαι στη στάση αρκετή ώρα και αποφασίσεις να το πάρεις ποδαρόδρομο, τότε σε ένα λεπτό θα περάσει το λεωφορείο.
Εξήγηση: Είσαι ήδη αρκετή ώρα στη στάση. Αργούνε, αλλά κάποτε περνάνε... Αλλά αν θες να νιώσεις καλύτερα, θυμήσου τις φορές που το κοψες με τα πόδια και δεν πέρασε ποτέ... Εδώ βέβαια παίζει και το θέμα τις "προσποίησης". Απομακρύνσου 30 δευτερόλεπτα, και μόλις κάνει να έρχεται κόφτο πάλι τρεχάλα προς τη στάση. ΧΑ! Τους την έσκασες... (πάω στοίχημα πως όσοι το δοκίμασαν έπαιρναν το λεωφορείο για Δαφνί)
Ο νόμος του άλλοθι
Εάν πεις ψέματα στο σχολείο, ότι άργησες επειδή π.χ. έσκασε το λάστιχο του αυτοκινήτου του πατέρα σου, την επόμενη μέρα το λάστιχο θα σκάσει πραγματικά.
Εξήγηση: Στο σχολείο όλοι λένε ψέμματα. Χιλιάδες. Εκατομμύρια. Κάποια απο αυτά επαληθεύονται. Είναι απλή στατιστική...
Ο νόμος του αφρόλουτρου
Μόλις βυθιστείς στην μπανιέρα και έχεις χαλαρώσει, θα χτυπήσει το τηλέφωνο.
Εξήγηση: Έχει περάσει τόση πολλή ώρα (να ανάψεις θερμοσίφωνο, να γίνει το νερό, να ξεντυθείς, να μπεις μέσα κλπ... και ΑΚΟΜΑ δεν σε έχει πάρει κανείς τηλέφωνο. Καιρός δεν ήταν; Αλλα για να μην κλαις, πάρε ένα ασύρματο και τελείωσε.
Ο νόμος της συνάντησης
Η πιθανότητα να συναντήσεις κάποιον που ξέρεις, αυξάνεται όταν είσαι με κάποιον που δεν θέλεις να σας δουν μαζί. Επ, κολλητέ, τυχαία συνάντησα τη δικιά σου στο δρόμο.
Εξήγηση: Γνωστούς συναντάς συνέχεια. Απλά όταν είσαι σε τέτοια φάση σε πειράζει όταν σου κάτσει.
Ο νόμος του αποτελέσματος
Όταν ένα μηχάνημα δεν δουλεύει και προσπαθήσεις να το αποδείξεις στον ειδικό που έχει έρθει να το φτιάξει, τότε θα δουλέψει.
Εξήγηση: Φώναξες τον ειδικό επειδή προσπάθησες να λειτουργήσεις το μηχάνημα χωρίς να έχεις πιεί καφέ. Πιές καφέ, βάλτο στη πρίζα και μετά αν εξακολουθεί να μην δουλεύει, φώναξε τον ειδικό.
Ο νόμος του σινεμά
Τα άτομα που έχουν θέσεις όσο πιο μακριά γίνεται από το διάδρομο, φτάνουν πάντα τελευταίοι.
Εξήγηση: Απλά τα άτομα που πήραν θέσεις στο διάδρομο πήγαν τελευταία στα εκδοτήρια, και τους έπιασε το θεσάγχος (αγχος να βρουν/παρουν θέσεις) και έτρεξαν στην αίθουσα πρώτοι. Δεν τους φταίει κανείς που είναι τόσο μαλάκες. Ας πήγαιναν να πάρουν τα εισητήρια έγκαιρα, και ας χάζευαν μετά τις βιτρίνες ήσυχοι. (...όπως έκαναν και όσοι κάθονται στο κέντρο.)
Αν περιμένεις σε σειρά και αποφασίσεις να πας στη δίπλα που κινείται πιο γρήγορα, είναι αποδεδειγμένο ότι αυτή που άφησες θα αρχίσει να κινείται πιο γρήγορα.
Εξήγηση: Είσαι πολύ βιαστικός. Γι'αυτό αλλάζεις και συνέχεια σειρά. Και όταν τρέχει η σειρά σου, δεν σου φαίνεται. Μόνο όταν τρέχουν οι άλλες συφιλιάζεις. Όχι οτι δεν υπάρχει περίπτωση να πας στην πιο αργή λωρίδα, αλλά αφού αλλάζεις συνέχεια λωρίδες θα φύγεις πάλι απο εκεί. Εκτός αν είσαι τόσο μαλάκας που πας στην αργή λωρίδα και μείνεις εκεί. Βασικά το να αλλάζεις συνέχεια λωρίδα, είναι το ρίσκ αβέρς του τάημ γουέηστ γουάηλ ντράηβην.
Ο νόμος του τηλεφώνου
Όταν καλείς, λάθος αριθμό ποτέ δεν είναι απασχολημένο.
Εξήγηση: Καλείς περισσότερες φορές λάθος απο όσες νομίζεις. Γιατί είσαι και μαλάκας. (εεεε... μα... πια...) το καλό είναι οτι όταν καλείς λάθος και δεν το σηκώνουν δεν το μαθαίνεις ποτέ. Βέβαια, (επειδή είσαι μαλάκας) όταν δεν το σηκώνουν παίρνεις δεδομένο οτι πήρες το σωστό νούμερο και ποτέ δεν ξαναδοκιμάζεις να πάρεις -μήπως- λεω -μήπως- είχες κάνει λάθος. Και όταν μετά βγείς με την Τασία και σου κάνει τις μπάλες τσουρέκια επειδή δεν την πήρες τηλέφωνο, άντε να τα μπαλώσεις. "-Μα,σε πήρα και δεν το σήκωνες...(με ποιόν μιλούσες μωρή @#$!@ανα;) -Μα δεν χτήπησε καθόλου (...πιο ηλίθια δικαιολογία δεν είχες ρε γύφτο;)
Ο νόμος της μηχανικής επιδιόρθωσης
Μόλις τα χέρια σου γεμίσουν με γράσο ή άλλο υλικό που λερώνει, θα σε πιάσει φαγούρα στη μύτη ή κάπου άλλου.
Εξήγηση: Όλοι οι άνθρωποι έχουν κάτι που θεωρούν σημαντικό για να ασχολούνται. Πες το ΠΑΟΚ, πες το WoW, πες το αργοκαλλιέργειες, πες το όπως θες. Το σίγουρο είναι ότι αυτο που ΔΕΝ θεωρούν σημαντικό είναι το ξύσιμο της μύτης. Γι' αυτό γίνεται και μηχανικά και ασυναίσθητα. Και έτσι δεν το παίρνουμε χαμπάρι. ΕΣΥ αγαπημένε αναγνώστη, πόσες φορές ξύστηκες χθες; Είδες, δεν ξέρεις να πεις. Επειδή δεν σου έκανε εντύπωση. Αν όμως δεν μπορείς να ξυστείς (λογω γράσου), τότε θα σε πειράξει και θα σου κάνει εντύπωση. Συμπέρασμα: Ξυνόμαστε πιο συχνά απότι νομίζουμε. (Στατιστική: 70% των αναγνωστών αυτής της παραγράφου κάπου ξύστηκαν κατα την ανάγνωσή της)
Ο νόμος του εργαστηρίου
Οποιοδήποτε αντικείμενο και αν πέσει, θα κυλήσει προς το λιγότερο προσιτό για εσένα μέρος.
Εξήγηση: Πάλι το ίδιο. Απλά όταν πέφτει κοντά, δεν μας πειράζει. Ή δεν μας κάνει εντύπωση.
Ο νόμος του λεωφορείου
Όταν είσαι στη στάση αρκετή ώρα και αποφασίσεις να το πάρεις ποδαρόδρομο, τότε σε ένα λεπτό θα περάσει το λεωφορείο.
Εξήγηση: Είσαι ήδη αρκετή ώρα στη στάση. Αργούνε, αλλά κάποτε περνάνε... Αλλά αν θες να νιώσεις καλύτερα, θυμήσου τις φορές που το κοψες με τα πόδια και δεν πέρασε ποτέ... Εδώ βέβαια παίζει και το θέμα τις "προσποίησης". Απομακρύνσου 30 δευτερόλεπτα, και μόλις κάνει να έρχεται κόφτο πάλι τρεχάλα προς τη στάση. ΧΑ! Τους την έσκασες... (πάω στοίχημα πως όσοι το δοκίμασαν έπαιρναν το λεωφορείο για Δαφνί)
Ο νόμος του άλλοθι
Εάν πεις ψέματα στο σχολείο, ότι άργησες επειδή π.χ. έσκασε το λάστιχο του αυτοκινήτου του πατέρα σου, την επόμενη μέρα το λάστιχο θα σκάσει πραγματικά.
Εξήγηση: Στο σχολείο όλοι λένε ψέμματα. Χιλιάδες. Εκατομμύρια. Κάποια απο αυτά επαληθεύονται. Είναι απλή στατιστική...
Ο νόμος του αφρόλουτρου
Μόλις βυθιστείς στην μπανιέρα και έχεις χαλαρώσει, θα χτυπήσει το τηλέφωνο.
Εξήγηση: Έχει περάσει τόση πολλή ώρα (να ανάψεις θερμοσίφωνο, να γίνει το νερό, να ξεντυθείς, να μπεις μέσα κλπ... και ΑΚΟΜΑ δεν σε έχει πάρει κανείς τηλέφωνο. Καιρός δεν ήταν; Αλλα για να μην κλαις, πάρε ένα ασύρματο και τελείωσε.
Ο νόμος της συνάντησης
Η πιθανότητα να συναντήσεις κάποιον που ξέρεις, αυξάνεται όταν είσαι με κάποιον που δεν θέλεις να σας δουν μαζί. Επ, κολλητέ, τυχαία συνάντησα τη δικιά σου στο δρόμο.
Εξήγηση: Γνωστούς συναντάς συνέχεια. Απλά όταν είσαι σε τέτοια φάση σε πειράζει όταν σου κάτσει.
Ο νόμος του αποτελέσματος
Όταν ένα μηχάνημα δεν δουλεύει και προσπαθήσεις να το αποδείξεις στον ειδικό που έχει έρθει να το φτιάξει, τότε θα δουλέψει.
Εξήγηση: Φώναξες τον ειδικό επειδή προσπάθησες να λειτουργήσεις το μηχάνημα χωρίς να έχεις πιεί καφέ. Πιές καφέ, βάλτο στη πρίζα και μετά αν εξακολουθεί να μην δουλεύει, φώναξε τον ειδικό.
Ο νόμος του σινεμά
Τα άτομα που έχουν θέσεις όσο πιο μακριά γίνεται από το διάδρομο, φτάνουν πάντα τελευταίοι.
Εξήγηση: Απλά τα άτομα που πήραν θέσεις στο διάδρομο πήγαν τελευταία στα εκδοτήρια, και τους έπιασε το θεσάγχος (αγχος να βρουν/παρουν θέσεις) και έτρεξαν στην αίθουσα πρώτοι. Δεν τους φταίει κανείς που είναι τόσο μαλάκες. Ας πήγαιναν να πάρουν τα εισητήρια έγκαιρα, και ας χάζευαν μετά τις βιτρίνες ήσυχοι. (...όπως έκαναν και όσοι κάθονται στο κέντρο.)
Tuesday, December 04, 2007
Ποίηση: Οδυσσέας Ελύτης, Η ΜΑΡΙΝΑ ΤΩΝ ΒΡΑΧΩΝ
Η ΜΑΡΙΝΑ ΤΩΝ ΒΡΑΧΩΝ
Εχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη - Μα που γύριζες
Ολημερίς τη σκληρή ρέμβη της πέτρας και της θάλασσας
Αετοφόρος άνεμος γύμνωσε τους λόφους
Γύμνωσε την επιθυμία σου ως το κόκαλο
Κι οι κόρες των ματιών σου πήρανε τη σκυτάλη της Χί-
μαιρας
Ριγώνοντας μ' αφρό τη θύμηση!
Που είναι η γνώριμη ανηφοριά του μικρού Σεπτεμβρίου
Στο κοκκινόχωμα όπου έπαιζες θωρώντας προς τα κάτω
Τους βαθιούς κυαμώνες των άλλων κοριτσιών
Τις γωνιές όπου οι φίλες σου άφηναν αγκαλιές τα δυο-
σμαρίνια
- Μα που γύριζες
Ολονυχτίς τη σκληρή ρέμβη της πέτρας και της θάλασσας
Σού 'λεγα να μετράς μέσ' στο γδυτό νερό τις φωτεινές του
μέρες
Ανάσκελη να χαίρεσαι την αυγή των πραγμάτων
Η πάλι να γυρνάς κίτρινους κάμπους
Μ' ένα τριφύλλι φως στο στήθος σου ηρωίδα ιάμβου.
Εχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη
Κι ένα φόρεμα κόκκινο σαν το αίμα
Βαθιά μέσ' στο χρυσάφι του καλοκαιριού
Και τ' άρωμα των γυακίνθων - Μα που γύριζες
Κατεβαίνοντας προς τους γιαλούς τους κόλπους με τα
βότσαλα
Ηταν εκεί ένα κρύο αρμυρό θαλασσόχορτο
Μα πιο βαθιά ένα ανθρώπινο αίσθημα που μάτωνε
Κι άνοιγες μ' έκπληξη τα χέρια σου λέγοντας τ' όνομα του
Ανεβαίνοντας ανάλαφρα ως τη διαύγεια των βυθών
Οπου σελάγιζε ο δικός σου ο αστερίας.
Ακουσε, ο λόγος είναι των στερνών η φρόνηση
Κι ο χρόνος γλύπτης των ανθρώπων παράφορος
Κι ο ήλιος στέκεται από πάνω του θηρίο ελπίδας
Κι εσύ πιο κοντά του σφίγγεις έναν έρωτα
Εχοντας μια πικρή γεύση τρικυμίας στα χείλη.
Δεν είναι για να λογαριάζεις γαλανή ως το κόκκαλο άλλο
καλοκαίρι
Για ν' αλλάξουνε ρέμα τα ποτάμια
Και να σε πάνε πίσω στη μητέρα τους,
Για να ξαναφιλήσεις άλλες κερασιές
Η για να πας καβάλα στο μαϊστρο
Στυλωμένη στους βράχους δίχως χτες και αύριο,
Στους κινδύνους των βράχων με τη χτενισιά της θύελλας
Θ' αποχαιρετήσεις το αίνιγμά σου.
Εχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη - Μα που γύριζες
Ολημερίς τη σκληρή ρέμβη της πέτρας και της θάλασσας
Αετοφόρος άνεμος γύμνωσε τους λόφους
Γύμνωσε την επιθυμία σου ως το κόκαλο
Κι οι κόρες των ματιών σου πήρανε τη σκυτάλη της Χί-
μαιρας
Ριγώνοντας μ' αφρό τη θύμηση!
Που είναι η γνώριμη ανηφοριά του μικρού Σεπτεμβρίου
Στο κοκκινόχωμα όπου έπαιζες θωρώντας προς τα κάτω
Τους βαθιούς κυαμώνες των άλλων κοριτσιών
Τις γωνιές όπου οι φίλες σου άφηναν αγκαλιές τα δυο-
σμαρίνια
- Μα που γύριζες
Ολονυχτίς τη σκληρή ρέμβη της πέτρας και της θάλασσας
Σού 'λεγα να μετράς μέσ' στο γδυτό νερό τις φωτεινές του
μέρες
Ανάσκελη να χαίρεσαι την αυγή των πραγμάτων
Η πάλι να γυρνάς κίτρινους κάμπους
Μ' ένα τριφύλλι φως στο στήθος σου ηρωίδα ιάμβου.
Εχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη
Κι ένα φόρεμα κόκκινο σαν το αίμα
Βαθιά μέσ' στο χρυσάφι του καλοκαιριού
Και τ' άρωμα των γυακίνθων - Μα που γύριζες
Κατεβαίνοντας προς τους γιαλούς τους κόλπους με τα
βότσαλα
Ηταν εκεί ένα κρύο αρμυρό θαλασσόχορτο
Μα πιο βαθιά ένα ανθρώπινο αίσθημα που μάτωνε
Κι άνοιγες μ' έκπληξη τα χέρια σου λέγοντας τ' όνομα του
Ανεβαίνοντας ανάλαφρα ως τη διαύγεια των βυθών
Οπου σελάγιζε ο δικός σου ο αστερίας.
Ακουσε, ο λόγος είναι των στερνών η φρόνηση
Κι ο χρόνος γλύπτης των ανθρώπων παράφορος
Κι ο ήλιος στέκεται από πάνω του θηρίο ελπίδας
Κι εσύ πιο κοντά του σφίγγεις έναν έρωτα
Εχοντας μια πικρή γεύση τρικυμίας στα χείλη.
Δεν είναι για να λογαριάζεις γαλανή ως το κόκκαλο άλλο
καλοκαίρι
Για ν' αλλάξουνε ρέμα τα ποτάμια
Και να σε πάνε πίσω στη μητέρα τους,
Για να ξαναφιλήσεις άλλες κερασιές
Η για να πας καβάλα στο μαϊστρο
Στυλωμένη στους βράχους δίχως χτες και αύριο,
Στους κινδύνους των βράχων με τη χτενισιά της θύελλας
Θ' αποχαιρετήσεις το αίνιγμά σου.
Saturday, October 27, 2007
Radiohead Creep Acoustic Flash
Lyrics
When you were here before,
couldn't look you in the eye
You're just like an angel,
your skin makes me cry
You float like a feather
In a beautiful world
I wish I was special
You're so very special
But I'm a creep,
I'm a weirdo
What the hell am I doin here?
I don't belong here
I don't care if it hurts,
I wanna have control
I want a perfect body
I want a perfect soul
I want you to notice
when I'm not around
You're so very special
I wish I was special
But I'm a creep
I'm a weirdo
What the hell am I doin here?
I don't belong here, ohhhh, ohhhh
She's running out the door...
She's running out
she runs, runs, runs, runs...
runs...
Whatever makes you happy
Whatever you want
You're so very special
I wish I was special
But I'm a creep,
I'm a weirdo
What the hell am I doin here?
I don't belong here
I don't belong here...
Αφιέρωμα στη μοναξιά
Σήμερα το αφιέρωμά μας ξεκινάει με ένα βίντεο κλίπ του Πάνου Καλλίδη με τίτλο Αχ μοναξιά μου
Αχ μοναξιά μου (Στίχοι)
ax monaksia mou
μονο η δικη σου η αγαπη ειναι για μενα αληθινη
και ας με ποναει καθε μερα πιο πολυ
αχ μοναξια μου (δις)
εσυ μ ακους και δεν μιλας
ποτε σου κοντρα δεν μου πας
ειναι στιγμες που σε μισω
που μ αγαπας
ρεφρεν
--
πες μου γιατι ρε μοναξια
με αγαπας τοσο πολυ
πες μου γιατι με αγαπας
τοσο πολυ
ομως και γω σε αγαπω
κι ας με πονας καθε λεπτο
σε προτιμω απο αγαπες που μου κανανε κακο
--
μες την αγκαλια σου παλι κλαιω
κλαιω και κανω μια ευχη
θα θελα αποψε να χες παρει μια μορφη
αχ μοναξια μου (δις)
εσυ μ ακους και δεν μιλας ποτε σου κοντρα δεν μου πας
ειναι στιγμες που σε μισω που μ αγαπας
(ρεφρεν)
Συνεχίζουμε το αφιέρωμα μας με τους ΠΥΞ ΛΑΞ και το τραγούδι μοναξιά μου όλα
Μοναξιά μου όλα (στίχοι)
monaksia mou ola
Στις άδειες πολεις που γυρνας
εικόνες σε ξοδευουν
αδυναμος να προσκυνας
αυτους που σε ληστευουν
σαν δαιμονας να κουβαλας
του κοσμου τους χειμωνες
στα ματια της να κηνυγας
παλιους μικρους κανονες
ρεφρεν
--
μοναξια μου ολα
μοναξια μου τιποτα
μη μ αφηνεις τωρα
που ειν ολα πιο δυσκολα
ερωτα μου ολα
κι ερωτα μου τιποτα
μη μ αφηνεις τωρα
που ειν ολα πιο δυσκολα
--
τις νυχτες ντυνεσαι μικρος καποιον θα ξεγελασεις
κι ενα κακο που ηρθε χθες
τρεχεις για να προφτασεις
μοιαζουν οι δρομοι με φωτια
τα βραδια του θανατου
ερωτας που μυριζει πια
αρενα στο αγγιγμα του
(ρεφρεν)
Συνέχεια με Αγγελική Ηλιάδη και " Τη μοναξιά φοβάμαι "
Στίχοι
Iliadi Angeliki Tin Monaksia Fovamai
Πέφτουν σαν βροχή δάκρυα στα μάτια μου
βλέπω της καρδιάς τώρα τα κομμάτια μου
κάνει παγωνιά
λείπεις κι η ψυχή μου νιώθει ερημιά
άδεια τα βράδια μου
Τη μοναξιά φοβάμαι
χωρίς εσένα δεν κοιμάμαι
σαν μια γλυκιά μπαλάντα
μες την ψυχή μου είσαι πάντα
Θέλω να σε δω
Ούτε μια φωνή ένα τηλεφώνημα
μόνο η ζωη μένει τώρα μόνιμα
μένει τώρα εδώ
πάλι μες το δρόμο μου θα βρω
ίχνη ανώνυμα
Τη μοναξιά φοβάμαι
χωρίς εσένα δεν κοιμάμαι
σαν μια γλυκιά μπαλάντα
μες την ψυχή μου είσαι πάντα
Θέλω να σε δω...
Θέλω να σε δω
γιατί φοβάμαι μόνη μου να ζω
και με το δάκρυ
γράφω Σ'αγαπώ
Συνεχίζουμε με Βασίλη Καρρά και Χρήστο Δάντη ...
Βασίλης Καρράς & Χρήστος Δάντης - Α ρε μοναξιά
Α, ρε μοναξιά
να είχες μέσα σου καρδιά
να καταλάβαινες τι είσαι τελικά.
Θά 'βλεπες και συ
για μια αγάπη τι θα πει
να καταστρέφεσαι χωρίς επιστροφή.
Α, ρε μοναξιά
απόψε πάλι τη ζητάς
πού ταξιδεύεις την καρδιά μου, πού με πας;
Μόνο ένα λεπτό
δώσε μου για να ξεχαστώ
δεν το αντέχω το μαρτύριο αυτό.
Κοίτα πώς πεθαίνει μια καρδιά,
μια καρδιά που πέρασε πολλά.
Έδωσα τα πάντα κι έχω πάρει μόνο πόνο
Κοίτα πώς πεθαίνει μια καρδιά,
ένα ψέμα ήταν τελικά
και για ένα ψέμα τη ζωή μου την τελειώνω.
Α, ρε μοναξιά
σαν νύχτα μέθυσες ξανά
δε ξημερώνει, πάλι η ώρα δεν περνά.
Α, ρε μοναξιά
δώσε μου πίσω τα φτερά
και ξέχασέ με να πετάξω πιο ψηλά.
Κοίτα πώς πεθαίνει μια καρδιά,
μια καρδιά που πέρασε πολλά.
Έδωσα τα πάντα κι έχω πάρει μόνο πόνο
Κοίτα πώς πεθαίνει μια καρδιά,
ένα ψέμα ήταν τελικά
και για ένα ψέμα τη ζωή μου την τελειώνω.
Και κλείνουμε το τον τραγουδιστή της αγάπης, Γιάννη Πάριο που τραγουδάει με τον Χάρη Βαρθακούρη...
Πιο καλή η μοναξιά
Στίχοι
πιο καλή η μοναξιά απο σενα που δεν φτάνω
μια σε βρίσκω μια σε χάνω
πιο καλή η μοναξια
να ταν πέτρα η μοναξιά
σκαλοπάτι να τ ανέβεις
να χαθεις στη λησμονιά
για να μην σε δω που φεύγεις
και να γίνεσαι καπνός
σαν τσιγάρο που τελειώνει
τωρα πια θα είσαι μόνη
και θα είμαι μοναχός
πιο καλή η μοναξιά απο σενα που δεν φτάνω
μια σε βρίσκω μια σε χάνω
πιο καλή η μοναξια
"speaking of shoes, you know, i would like to have... some shoes nexto to my shoes..."
Αχ μοναξιά μου (Στίχοι)
ax monaksia mou
μονο η δικη σου η αγαπη ειναι για μενα αληθινη
και ας με ποναει καθε μερα πιο πολυ
αχ μοναξια μου (δις)
εσυ μ ακους και δεν μιλας
ποτε σου κοντρα δεν μου πας
ειναι στιγμες που σε μισω
που μ αγαπας
ρεφρεν
--
πες μου γιατι ρε μοναξια
με αγαπας τοσο πολυ
πες μου γιατι με αγαπας
τοσο πολυ
ομως και γω σε αγαπω
κι ας με πονας καθε λεπτο
σε προτιμω απο αγαπες που μου κανανε κακο
--
μες την αγκαλια σου παλι κλαιω
κλαιω και κανω μια ευχη
θα θελα αποψε να χες παρει μια μορφη
αχ μοναξια μου (δις)
εσυ μ ακους και δεν μιλας ποτε σου κοντρα δεν μου πας
ειναι στιγμες που σε μισω που μ αγαπας
(ρεφρεν)
Συνεχίζουμε το αφιέρωμα μας με τους ΠΥΞ ΛΑΞ και το τραγούδι μοναξιά μου όλα
Μοναξιά μου όλα (στίχοι)
monaksia mou ola
Στις άδειες πολεις που γυρνας
εικόνες σε ξοδευουν
αδυναμος να προσκυνας
αυτους που σε ληστευουν
σαν δαιμονας να κουβαλας
του κοσμου τους χειμωνες
στα ματια της να κηνυγας
παλιους μικρους κανονες
ρεφρεν
--
μοναξια μου ολα
μοναξια μου τιποτα
μη μ αφηνεις τωρα
που ειν ολα πιο δυσκολα
ερωτα μου ολα
κι ερωτα μου τιποτα
μη μ αφηνεις τωρα
που ειν ολα πιο δυσκολα
--
τις νυχτες ντυνεσαι μικρος καποιον θα ξεγελασεις
κι ενα κακο που ηρθε χθες
τρεχεις για να προφτασεις
μοιαζουν οι δρομοι με φωτια
τα βραδια του θανατου
ερωτας που μυριζει πια
αρενα στο αγγιγμα του
(ρεφρεν)
Συνέχεια με Αγγελική Ηλιάδη και " Τη μοναξιά φοβάμαι "
Στίχοι
Iliadi Angeliki Tin Monaksia Fovamai
Πέφτουν σαν βροχή δάκρυα στα μάτια μου
βλέπω της καρδιάς τώρα τα κομμάτια μου
κάνει παγωνιά
λείπεις κι η ψυχή μου νιώθει ερημιά
άδεια τα βράδια μου
Τη μοναξιά φοβάμαι
χωρίς εσένα δεν κοιμάμαι
σαν μια γλυκιά μπαλάντα
μες την ψυχή μου είσαι πάντα
Θέλω να σε δω
Ούτε μια φωνή ένα τηλεφώνημα
μόνο η ζωη μένει τώρα μόνιμα
μένει τώρα εδώ
πάλι μες το δρόμο μου θα βρω
ίχνη ανώνυμα
Τη μοναξιά φοβάμαι
χωρίς εσένα δεν κοιμάμαι
σαν μια γλυκιά μπαλάντα
μες την ψυχή μου είσαι πάντα
Θέλω να σε δω...
Θέλω να σε δω
γιατί φοβάμαι μόνη μου να ζω
και με το δάκρυ
γράφω Σ'αγαπώ
Συνεχίζουμε με Βασίλη Καρρά και Χρήστο Δάντη ...
Βασίλης Καρράς & Χρήστος Δάντης - Α ρε μοναξιά
Α, ρε μοναξιά
να είχες μέσα σου καρδιά
να καταλάβαινες τι είσαι τελικά.
Θά 'βλεπες και συ
για μια αγάπη τι θα πει
να καταστρέφεσαι χωρίς επιστροφή.
Α, ρε μοναξιά
απόψε πάλι τη ζητάς
πού ταξιδεύεις την καρδιά μου, πού με πας;
Μόνο ένα λεπτό
δώσε μου για να ξεχαστώ
δεν το αντέχω το μαρτύριο αυτό.
Κοίτα πώς πεθαίνει μια καρδιά,
μια καρδιά που πέρασε πολλά.
Έδωσα τα πάντα κι έχω πάρει μόνο πόνο
Κοίτα πώς πεθαίνει μια καρδιά,
ένα ψέμα ήταν τελικά
και για ένα ψέμα τη ζωή μου την τελειώνω.
Α, ρε μοναξιά
σαν νύχτα μέθυσες ξανά
δε ξημερώνει, πάλι η ώρα δεν περνά.
Α, ρε μοναξιά
δώσε μου πίσω τα φτερά
και ξέχασέ με να πετάξω πιο ψηλά.
Κοίτα πώς πεθαίνει μια καρδιά,
μια καρδιά που πέρασε πολλά.
Έδωσα τα πάντα κι έχω πάρει μόνο πόνο
Κοίτα πώς πεθαίνει μια καρδιά,
ένα ψέμα ήταν τελικά
και για ένα ψέμα τη ζωή μου την τελειώνω.
Και κλείνουμε το τον τραγουδιστή της αγάπης, Γιάννη Πάριο που τραγουδάει με τον Χάρη Βαρθακούρη...
Πιο καλή η μοναξιά
Στίχοι
πιο καλή η μοναξιά απο σενα που δεν φτάνω
μια σε βρίσκω μια σε χάνω
πιο καλή η μοναξια
να ταν πέτρα η μοναξιά
σκαλοπάτι να τ ανέβεις
να χαθεις στη λησμονιά
για να μην σε δω που φεύγεις
και να γίνεσαι καπνός
σαν τσιγάρο που τελειώνει
τωρα πια θα είσαι μόνη
και θα είμαι μοναχός
πιο καλή η μοναξιά απο σενα που δεν φτάνω
μια σε βρίσκω μια σε χάνω
πιο καλή η μοναξια
"speaking of shoes, you know, i would like to have... some shoes nexto to my shoes..."
Wednesday, August 15, 2007
Monday, July 30, 2007
Active Member-Kamera Strammeni Panw Mou
Lyrics
Κάμερα στραμμένη πάνω μου στης πόλης το κέντρο
κι ένας μπάτσος δίπλα μου κατουράει σε δέντρο·
και συγχρόνως με ρωτάει από που ‘σαι και που πας?
γιατί χαμογελάς
Κι αφού τον τινάζει ελαφρά έρχεται στο ένα μέτρο,
δείχνει στην κάμερα να ζουμάρει κέντρο·
παίρνει πόζα και ρωτάει από πού ‘σαι και που πας,
γιατί χαμογελάς
Γιατί έτσι – έτσι γουστάρω,
κάτω απ’ του νόμου το μάτι στέκομαι και ποζάρω,
χαμογελάω – χωρίς δεύτερη σκέψη,
αλλιώς ρουφιάνε θα μου σαλέψει.
Μπήκες στο σπίτι μου και στη δουλειά μου,
στο σχολειό, στο κρεβάτι μου και στη κοιλιά μου,
στα όνειρα μου – ξέρεις τι αγοράζω και τι πουλάω
- μη με ρωτάς, λοιπόν, γιατί χαμογελάω.
Γιατί έτσι – απλά γουστάρω·
στα σοβαρά δε πρόκειται ποτέ μου να σε πάρω.
Θα σπάω πλάκα με τη μεγάλη σου ανασφάλεια,
όσο μαλάκα θα με κλειδώνεις για ασφάλεια
προς την κοινωνία την αγνή μη διαφθείρω,
θα με κυκλώνεις με χίλια μάτια γύρω
να ζαλίζομαι και κουρασμένος να σου αφήνομαι.
Ρουφιάνε, πνίγομαι – γελάω, γιατί θίγομαι.
Εντάξει, ποτέ δεν ένοιωσα ελεύθερος·
ακόμα και σ’ αυτό έρχεσαι δεύτερος.
Πρώτα με στρίμωχνε η λογική μου,
όμως τα βρίσκαμε ήταν δική μου.
Εσύ από ποιο χρονοντούλαπο ξεφύτρωσες,
γιατί μ’ ανέβηκες στη πλάτη και με κύρτωσες,
θαρρείς μέ γλίτωσες – θα στο φυλάω,
θα σε τρελάνω - θα σου χαμογελάω.
Κάμερα στραμμένη πάνω μου στης πόλης το κέντρο
κι ένας μπάτσος μου ‘ρχεται στο ένα μέτρο
παίρνει πόζα και ρωτάει από που ‘σαι και που πας?
γιατί χαμογελάς?
Στο ‘πα και πριν – γιατί έτσι γουστάρω,
φτιάχνω χαμόγελο στη φάτσα μου και σου ποζάρω.
Γράψε με βίντεο να με κολλήσεις στο τοίχο·
κι αν είναι λίγα τα πειστήρια και θέλεις και ήχο,
στήσε αυτί όταν χτυπήσει το κινητό μου
– έτσι θα ξέρεις το κάθε μυστικό μου.
Έχω και στον σκληρό μου δίσκο κάτι αρχεία,
μ’ αν μπεις στο σπίτι μας, κάνε λιγάκι ησυχία.
Έχω ένα σκύλο που χιμάει στους ρουφιάνους μόνο·
μου ‘φερε παρτάλια έναν πριν από κάνα χρόνο
κι εκείνος δε μου γέλαγε – ακόμα τον ράβουν.
Πες τους να ’ρθουν γελαστοί, λοιπόν, να με συλλάβουν
- ξέρεις - εκείνοι που τρελαίνονται για τους μικρομπελάδες
που όσοι δε ‘γιναν μπάτσοι είναι σεκιουριτάδες·
εκτός κι αν αναλάβουνε που λες οι ειδικοί
κι έρθουν κατάσκοποι ψυχροπολεμικοί.
Ω! ρε, γλέντια - για ένα χαμόγελο μου
μπορεί και να τρυπώσετε και μέσα στ’ όνειρό μου.
Κι αν με χαλάσετε και δε χαμογελάω
θα βγάζω τον ανίκητο και θα σας κατουράω.
Subscribe to:
Comments (Atom)

